Er was eens een man die door joden, christenen en moslims wordt vereerd.
Hij was geboren in slavernij...
bij een volk dat vier eeuwen gevangen was gehouden door Egyptische farao's.
Hij kwam in opstand tegen 's werelds grootste rijk...
en gaf een wet door die al duizenden jaren opgeld doet.
Zijn naam was Mozes.
Nou?
De droom, farao, is afkomstig van Ra zelf.
Wat betekent de droom? - Er nadert een tijd van gevaar.
Voor u en voor Egypte.
Het gevaar komt van een slavenkind. - Kom snel.
Het zal prins van Egypte worden. - En dan?
Het zal zowel paard als ruiter ten val brengen.
Waar vinden we dat kind?
Waar is dat kind?
Een jongen.
Aaron, dit is je broer.
Dood alle pasgeboren jongens. Allemaal.
Geef mijn zoon terug. - Bewaak alle poorten.
Ik sta hem niet af.
Het mandje.
Ik verstop hem in het riet. - Als ze 't zien, doden ze ons.
Riskeer je hun leven voor 't zijne?
Daar om de hoek. - Deze kant op. Hierheen.
Jullie kijken daar. Schiet op.
Kijk daar.
De trap op.
Vergeef me.
Vergeef ons.
Dobberend op de Nijl werd hij gevonden door een Egyptische prinses.
Rustig maar.
Ben je gek? Dit is een slavenkind.
Dat kan me niet schelen. Dit is voorbestemd.
De farao heeft alle jongensbaby's laten doden.
Hij droomde dat een van hen de troon omver zou werpen.
Ik heb hem niet gevonden. Hij vond mij.
Je mag hem niet laten leven.
Ik noem hem Mozes.
Wat als hij echt degene is die de farao ten val zal brengen?
Als er een machtswisseling moet komen...
als dit kind de toekomst heeft en de uitverkorene is...
dan brengt hij rijkdom en macht aan hen die hij beschouwt als familie.
Jij hebt hem gered. Hij moet weten wat hij jou en mij verschuldigd is.
Laat vragen of een der slaven een pasgeborene wil zogen.
Z'n moeder zal zich aanbieden.
En als het een valstrik is? - Dat moeten we riskeren. Voor hem.
Zeg dat je hem terugneemt zodra dat kan.
Tot dan moet ze ervoor zorgen alsof 't haar kind is.
Als ik hem aan u teruggeef...
beloof dan dat hij leert dat dit ook zijn volk is.
De prinses baarde ook een zoon, Menerith.
Maar Mozes was haar even lief.
Gebruik je volle gewicht. Nog een keertje.
De broers werden net zo geschoold als de vele andere Egyptische prinsen.
Ze leerden ook over de verborgen geheimen van het Huis der Doden...
over de zonnegod Ra en Egypte's andere goden.
Hou gerust je hand voor neus en mond.
Prins Mozes.
Doorwerken, jij.
Een mens is een omhulsel dat leven is ingeblazen door de goden.
Wordt dat leven weggenomen, dan blijft dit slechts over.
Hoeveel goden zijn er?
Evenveel goden als landen en als mensen.
Wie heeft de goden gemaakt? - Ik begrijp je vraag niet.
Waar komen ze vandaan? - Ze zijn er gewoon.
Ze zijn onderdeel van de natuurlijke orde der dingen.
Als je iets langer kijkt, zie je dat de sterren figuren vormen.
Je kunt leren die te begrijpen en te voorspellen hoe ze zullen veranderen.
Jullie zijn prinsen van Egypte, geen barbaren. Dit hoor je te weten.
Niet doen.
Loyaliteit is een mooie eigenschap, prins Mozes.
Maar je kunt je driften beter leren beheersen.
Je krijgt me toch niet. - Kom terug.
Al die tijd was hem niets verteld over z'n geboorte.
Ik moet 't hem vertellen. - Waarom moet dat?
Omdat ik het beloofd heb.
Ik vermoord je.
Je weet dat jij en Menerith geen echte broers zijn.
Ik ben aangenomen, ja.
Nooit hebben twee broers zo'n hecht band gehad.
Nu moet je de rest ook horen.
Dit is je vader.
Ik ben Jochebed, je moeder.
Dit is je zus Miriam en dat is Aaron, je oudere broer.
Bij je geboorte was 't te gevaarlijk om je te houden. We moesten je afstaan.
We hadden geen keus.
Ik gaf je de borst tot je kon lopen. Toen gaf ik je aan haar terug.
Waarom? - We wilden dat je 'n goed leven kreeg.
Dat tenminste één van onze kinderen meer had dan dit.
Maar jullie gaven me weg. - Omdat we van je hielden.
O, mijn zoon.
Mijn kind.
Ze beloofde dat we mochten vertellen waar je vandaan kwam.
We wilden dat je dat besefte.
Daarna mag je ons vergeten.
Hierin ligt de man die ons hierheen gevoerd heeft. Jozef.
Z'n broer verkocht hem als slaaf en hij klom op tot de farao's eerste minister...
en voerde ons naar Egypte.
Toen die farao stierf, maakten ze slaven van ons...
en hielden ons hier.
Hoor je dat?
Dat is de wind uit de woestijn. Daar kwamen we vandaan.
De pracht en praal van Egypte, al z'n bouwwerken...
zijn gegrondvest op de botten van ons volk...
en worden bijeengehouden door ons bloed.
Is hij een van jullie goden?
Wij aanbidden geen lijk. Hoe vermaard 't ook zijn mag.
Zijn jullie goden soms verslagen door de Egyptische?
Ooit geloofden wij in een god. Een machtige god, de enige god.
Maar hij zwijgt al jaren. - Is hij dood?
Sommigen zeggen van wel. - Dat is niet waar.
Waar is hij dan? Wat heeft hij voor ons gedaan?
Waarom laat hij ons zo lijden?
Je stuurt me toch niet weg om ook een slaaf te worden?
Je bent een prins van Egypte.
Je leven is niet zomaar gered. Er wacht je een grootse toekomst.
Vergeet vandaag. Dat was een vergissing of een nachtmerrie.
Ja, het was beslist een nachtmerrie.
Morgen ben je het weer vergeten.
Hier hoor je thuis. Dit is wie je bent.
Zie je 'n slavenkind? Een afstammeling van een schaapherder uit de woestijn?
Of zie je een prins?
Een prins die ooit farao van Egypte kan worden?
Vooruit, doorlopen.
Trouw en bouw je eigen paleis, Mozes. Ga mee op m'n volgende veldtocht.
Later misschien.
Ga mee naar de woestijn waar de God Set regeert. In de stad word je slap.
Is hij de god van honger en dorst? Nee, dank je.
Ik hou van de stad. Hier is alles wat een beschaafd man nodig heeft.
Ik moet m'n troepen gereedmaken voor inspectie.
Vergeet de woestijn. Jij hoort thuis in 'n bibliotheek of een marmeren bad.
Kom hier. Vind je me soms niet aardig?
Nee, heb medelijden. - Aan de kant.
Ze is m'n vrouw. Heb mededogen. - Stuk vuil.
Jij mag toekijken. Dat maakt 't nog leuker.
Laat haar met rust. - Mijn prins...
Laat haar met rust. - Ze is maar een slaaf.
Ga maar.
Wat maakt 't uit? Ze geniet er vast van.
Waarom deed je dat?
Iemand doden die een slaaf straft? - Ik was boos. Zo behandel je niemand.
Het lijk is gevonden. De farao laat je arresteren. Je moet weg.
Ik laat je niet meenemen. - Je hebt geen keus.
Hij moet nu vertrekken. - Vraag je slaven om bescherming.
Ik wil ze geen problemen bezorgen. - Je bezorgt ons liever problemen.
Had ik dan niks moeten doen? - Ze was een slavin.
Ga sterven in je woestijn en denk aan wat je hebt weggegooid.
Aan het fortuin dat je hier wachtte.
Ik breng je eten en water. - Ik wil niet dat je je leven riskeert.
Vergeet niet dat we broers zijn.
Ik zal je nooit weerzien.
Jij kunt daar niet overleven. Jij zeker niet.
Daar hoor ik niet thuis. Ik hoor nergens thuis.
Hadden ze me die nacht maar laten doden.
Waarom bleef ik in leven, terwijl zovelen stierven?
Wacht.
De woestijnnacht is koud.
Ga weg hier. Dat water is van ons.
Wij waren hier 't eerst. - Mij een zorg.
Wij waren 't eerst, zei ik. - Ik zei, wegwezen.
Ophouden.
Jij daar.
Haal je kudde hier weg.
Dit had je je leven kunnen kosten.
Wie z'n driften niet beheerst, raakt overal slaags.
M'n vader wil je vast bedanken.
Tenzij je onderweg bent naar iets of iemand.
Egyptenaar?
Ik weet niet wat ik ben. - Maar je hebt gewoond in Egypte?
Ik hou niet van steden. Zeker niet van de hunne.
Ze zijn onnatuurlijk. Je wordt er slap van en geschift.
In de stad zeggen ze dat je gek wordt van de woestijn.
Als je al een manier vindt om er te overleven.
Je vindt er wat je nodig hebt. Niet veel meer, maar genoeg.
Als je maar goed kijkt.
Zeven dochters. Het leek me een vloek. Waar had ik dat aan verdiend?
Maar ze hebben geleerd. Ik ben trots op ze.
Vooral op haar.
Ik had graag een man erbij voor als 't erop aan komt. Zoals vandaag.
Ik dacht er niet bij na. Het had voor iedereen slecht kunnen aflopen.
Maar dat gebeurde niet.
Je deed wat een zoon zou hebben gedaan.
Of een schoonzoon.
Al duikt die op uit de woestijn. Als een man zonder verleden.
Of eentje die ervoor wegloopt.
Gersom. Ik noem je Gersom. Dat betekent vreemdeling.
Zoals de vreemdeling die jullie in je midden opnamen.
Kunt u deze nog nemen?
Daarginds is groen gras. Er moet water stromen.
Waag 't niet ernaar te kijken.
De berg Horeb. De heilige berg.
Blijf er uit de buurt. Er dreigt daar gevaar.
Mozes.
Dit is heilige grond.
Ik ben de God van je vaders...
van je volk dat in slavernij leeft in Egypte.
Ik weet van hun lijden.
Ik heb jou uitgekozen hen te bevrijden en naar 't land te leiden dat ik hun beloofde.
Ik kan niet terug naar Egypte. Daar heb ik iemand vermoord.
Je zult teruggaan.
Waarom zouden zij en de farao naar mij luisteren?
Ik zal bij je zijn.
U zegt hun en mijn god te zijn. Hoe heet u dan?
Ik ben wie ik ben.
Ze zullen niet geloven dat U tot mij gesproken hebt. Ik weet 't zeker.
Gooi je stok op de grond.
Raap hem op.
Stuur mij niet. Ik ben niet de man die u nodig hebt.
Ik heb jou uitverkoren.
Als je volk je nodig heeft, dan moet je gaan.
Ik heb nooit bij ze gewoond. - Als hun god 't je opdraagt...
Is 't dezelfde god als van de bergen?
Ik weet het niet.
Toen ik z'n naam vroeg, gaf Hij een antwoord dat ik niet begreep.
Alsof Hij wil dat ik er zelf achter kom wie Hij is.
Ik heb hier niet om gevraagd.
Je kan weigeren. De woestijn is groot.
Misschien groot genoeg om je te verstoppen voor een god.
Maar waarom bent U niet tevreden? U hebt alle reden.
Ik heb geluisterd en ik gehoorzaam.
Hij sprak tegen mij. Ik kan niks terugzeggen.
Als dit is wat Hij wil, had Hij 't minder zwaar kunnen maken.
Stop.
Mijn zoon.
Heb ik je problemen bezorgd? - Wat telt is dat je terug bent.
Je hoeft je niet meer te verstoppen.
De oude farao is dood. Ramses is nu farao.
Alles wordt weer als vroeger. Je bent weer een prins.
Dit is m'n vrouw.
En m'n zoon.
Zij gaan waar ik ga. - Naar het paleis?
Nee, niet daarheen.
Is dit 't huis van Amram en Jochebed? - Dat was het.
En jij bent?
Mijn naam is Mozes.
Ik ben Miriam.
Je zus.
Ben jij het echt?
Kom. Alsjeblieft, kom verder.
Ze zijn allebei overleden.
Eerst onze vader. En toen onze moeder.
Maar ze is je nooit vergeten.
Dan zag ik 'r zitten en wist dat ze zich afvroeg waar je was en hoe 't je ging.
Ja, je was altijd haar lievelingskind.
Al heb je hier nooit gewoond en nooit in...
Waarom ben je teruggekomen?
Wat kom je doen, Egyptenaar?
Wie denkt dat hij met God praat is geschift.
Hij sprak tot mij. En ik sprak 'm tegen. - God?
Hij is veeleisend en kan kwaad worden. Hij is onvoorspelbaar.
Hij is zo machtig en toch moet ik dingen voor 'm doen. Dat beïnvloedt z'n humeur.
Je praat alsof hij 'n individu is. - Dat is hij voor mij ook.
Al blijft hij mijn God. Onze God. - Je bent echt gek.
Hij zei dat jij me zou helpen. - Ik?
Ik weet hoe je over me denkt, Aaron. Maar God wil jou gebruiken, net als mij.
God laat ons jaren in slavernij leven, besluit ons nu te bevrijden...
en hij kiest jou daarvoor uit? - En jou.
Je komt niet met een leger, enkel met die barbaarse vrouw.
Wou jij een opstand leiden? Je was hier nooit langer dan een nacht.
Iedereen weet dat je ons de rug hebt toegekeerd. Ons en iedereen.
Ik weet alleen dat Ik Ben Wie Ik Ben me gestuurd heeft.
Wie? - Ik Ben Wie Ik Ben.
Hoe kom je aan die naam? - God vertelde me zijn naam.
Hij wil dat ik erover nadenk, er een diepere betekenis in ontdek.
Het is verboden om die naam uit te spreken.
Toen Jozef ons hier bracht...
zei hij dat God zich onder meer zou openbaren met die woorden:
Ik Ben Wie Ik Ben.
Dit is niet 't moment. - Zelfs al zouden we je geloven.
Denk je dat ze ons laten gaan? - Jij wilt een opstand.
Dat vraagt jaren voorbereiding. En een leger.
Denk je dat wij geen vrijheid willen?
De Egyptenaren zullen terugslaan. Dat kennen we. Wie ben jij nou helemaal?
Hij is Mozes. Hij heeft mijn leven gered en de eer van mijn vrouw.
Hij is een goed mens. Geef gehoor aan wat hij te zeggen heeft.
Niet als hij ons naar het onheil voert. - En we alles verliezen.
Alleen omdat hij zegt dat God tot hem gesproken heeft.
Is dat zo?
In de woestijn, ja.
Ik weet niet waarom God mij uitkoos.
Ik ben een vreemdeling.
Ik heb jullie lot niet gedeeld. Sommigen zien me nog als Egyptenaar.
Maar ik weet wat er in de woestijn gebeurd is en wat God wil dat ik doe.
Met hulp van Aaron.
Laat uw slaven vrij, farao.
Ze kwamen hier in vrijheid, laat hen gaan in vrijheid.
We hebben vier eeuwen voor u gewerkt en gebloed.
Geef ons nu iets. Onze vrijheid.
Mijn volk heeft dit gebouwd. Zij gaven Egypte z'n rijkdom.
Is het te veel gevraagd om hun nu de vrijheid te schenken?
Wachters.
Hebben jullie een leger?
Hebben de andere slaven een leger?
Waarom zou ik ze dan laten gaan? - Omdat God het wil.
Waar is die God van jullie dan?
Ik zie mijn goden en mijn priesters. Jullie God zie ik niet.
Hij is machtiger dan al uw goden.
Werkelijk?
Een slavengod die machtiger is dan de goden van dit hier?
De kinderen van Egypte beheersen zulke trucjes ook.
Wat willen jullie hiermee aantonen?
U staat toe dat uw volk z'n goden volgt. Laat ons onze God volgen.
Laat ons drie dagen de woestijn ingaan om hem te aanbidden.
En daarna?
Keren jullie vrijwillig terug? - Wellicht beslist u dan anders.
Dat betwijfel ik.
Genoeg nu.
De Farao marchandeert niet met een slaaf.
Breng ze terug en zet ook hen aan 't werk.
Een slaaf blijft een slaaf.
Al denkt hij dat z'n god hem opdraagt te twisten met z'n meester.
Menerith, zorg ervoor dat hij ervaart hoe hard een slaaf hoort te werken.
Jij bent het.
Dit is ook m'n broer. - Ik zie slechts een van onze meesters.
Hij is m'n broer.
Is het echt zo? Heb je de God gevonden waar je naar zocht?
Hij heeft mij gevonden.
Heeft hij je teruggestuurd?
Hij doet wat hij wil. Dat merk ik nu.
Soms kibbel ik met hem, maar hij wint altijd.
Hij wint niet van Ramses.
Ondanks z'n voorkomen is hij zwak en onzeker.
Hem aanvallen was heel riskant.
Je viel hem aan en vernederde hem in 't openbaar.
Kun je dit onze broer niet uit z'n hoofd praten?
Ik ben z'n broer, jij z'n eigenaar. - Aaron is net zo fel als ik.
Misschien laat God ons daarom samenwerken.
En samen sterven? - Desnoods, ja.
Zover komt 't niet, dat zei ik je al. God heeft me iets beloofd.
Hij mag dan lastig zijn en soms denk ik dat hij zich in mij vergist.
Maar hij heeft iets beloofd en dat zal hij nakomen.
Geen gepraat.
Alsjeblieft.
Opstaan.
Overeind.
Hij krijgt geen water. Vooruit.
Dit is Mozes z'n schuld.
Hij is dood, omdat Mozes de farao ontriefd heeft.
Waar komt hij vandaan en wie is hij?
Waarom spreekt hij namens ons? Wij werken tweemaal zo hard.
Nu moeten we zelf nog 't stro leveren. Weet je hoeveel tijd dat kost?
We moeten evenveel stenen maken. - Hij stierf omdat 't te zwaar was.
Hoevelen zullen er sterven dankzij jou? - Luister naar hem.
Blijven jullie soms liever slaven? Houden jullie van je ketenen?
Willen jullie leven als beesten? Anderen laten bepalen of je leeft of sterft?
De Egyptenaren hebben hem vermoord.
Morgen doden ze jou misschien, of jou of jou.
Jaren geleden doodden hun soldaten 's nachts al onze pasgeboren jongens.
Jullie verzetten je niet. Nu willen jullie 't evenmin.
Jullie beschuldigen hen die jullie willen redden.
Omdat je in slavernij geboren bent, ben je nog geen slaaf.
Pas als je jezelf een slaaf vindt, ben je een slaaf.
Om vrij man te zijn, moet je gaan denken als een vrij man.
God stuurt me om jullie hier weg te halen.
Hoe weten we of hij echt met jou sprak? - En wat hij zei?
Zijn mijn woorden niet genoeg?
Niet genoeg voor de farao. Dat is het probleem.
Hebben jullie eens nagedacht? Komen jullie nu smeken?
Excuses aanbieden?
We geven een laatste waarschuwing. Laat uw slaven gaan.
Wachters.
Waarom stuur je me weg? Hou je niet meer van me?
En van je zoon? Waarom moet ik dan weg?
Ik vraag iedereen om op te geven wat hij heeft.
Ik moet ook iets opgeven. - Mij? En Gershom?
Ik wou dat 't anders was. Maar ik moet zoveel doen.
Er staan dingen te gebeuren die elke gruwel overstijgen.
Ik wil niet dat mijn twee dierbaarste dit moeten meemaken.
Ik weet hoe machtig deze God is.
Machtiger dan iemand zich kan voorstellen.
Het is zover.
Het is rood slik uit de rivier.
Moet je die goocheltruc zien.
Kijk nou toch.
Genoeg.
Haal weg.
Je hebt ruzie met mij.
Jouw God heeft ruzie met mij.
Moet mijn hele volk daaronder lijden?
Ja, tenzij u hem gehoorzaamt.
Zeg dat Hij zich botviert. Ik geef me niet aan Hem over.
En evenmin aan jou.
Plaag na plaag teisterde Egypte. Alleen de slaven leden niet.
Mijn zoon. M'n eerstgeborene.
Imre.
Ik heb hem over je verteld.
Ik wou hem je voorstellen.
Dit is Mozes, mijn broer. Een geweldig iemand.
Wacht op me bij het hek.
Hoe lang duurt die kwelling nog voort? - Tot hij ons laat gaan.
Hij had je al laten doden, maar hij weet wat je God kan doen.
Hij vreest Zijn macht. - Ramses kan er zo 'n eind aan maken.
Een zwak man is je ergste vijand. Hij verwart koppigheid met kracht.
Hij vecht door waar een sterk man z'n verlies aanvaardt.
Jij bent ook koppig.
Omdat ik weet dat ik win. God zal winnen.
En dan? - Zal Ramses ons vrijlaten.
En wat kunnen wij doen tot 't zover is?
Jullie goden smeken dat Ramses je volk verder lijden bespaart.
Ooit was het jouw volk ook.
Of niet soms?
Opstaan, onmiddellijk. Vooruit, opschieten.
Vooruit, priester. Opstaan.
Ga naar buiten en doe iets.
Bescherm hem.
Me overgeven aan een slaaf?
Wil je dat je farao dat doet?
Wie raadt me dat ook aan?
De lucht braakte pest en vuur. De farao en z'n magiërs waren machteloos.
Tot Ra's eigen gezicht onzichtbaar was geworden.
Daar is hij weer. Zie je wel?
Natuurlijk kan 't grote Egypte niet door die Mozes en z'n God vernield worden.
Maar er zijn mensen die bang worden.
Zij vinden het vrijlaten van wat slaven een aanvaardbare prijs.
Menerith.
Hoe lang kan ik nog rekenen op m'n leger?
Ik ben militair. Ik zal 't u rechtuit zeggen.
Mannen hebben gezien hoe hun gezinnen honger leden, ziek werden...
en alles verloren, inclusief hun geloof in de farao.
Dit is godslastering. - Stilte.
Ze laten de slaven liever gaan dan alles te verliezen.
Ik ben farao.
De eeuwen kijken op mij neer.
Ik ben een god.
Ik geef niet toe.
Ik laat me niet dwingen.
Ik laat me niets afnemen van wat ik en mijn zoon hebben.
Farao, lang geleden had uw voorganger een visioen over een prins van Egypte...
die het koninkrijk in gevaar bracht.
Mozes is geen prins van Egypte. Hij is een slaaf.
Nee, hij is geen slaaf. Hij is mijn zoon.
Ik vond hem in de rivier.
En ik bracht hem groot als m'n eigen kind.
Als een prins van Egypte.
Ik zei de farao...
dat deze prins zowel paard als ruiter ten val zou brengen.
Voer hem af. Weg met hem.
Weg. Breng hem weg.
Alleen de mannen. - Nee, vrouwen en kinderen ook.
De kinderen niet. - Iedereen. Jong en oud. Allemaal.
Niet het vee. - Jawel. We nemen mee wat van ons is.
Dat bepaal jij niet. - Nee, God. Maar hij spreekt door mij.
Ik ben farao. - Ik ben Mozes.
Ik ben bereid te onderhandelen. - Maar ik niet.
Wachters.
Ik ben de zon, de maan en de Nijl.
Ik heers in dit koninkrijk en in het leven na de dood.
Als deze man dit paleis nogmaals binnengaat...
moet hij worden gedood. Onmiddellijk.
En wat nu?
Wat nu?
De vrijheid is nabij. Heel nabij.
Onze God heeft ons hierheen geleid.
Ons lijden is bijna voorbij.
Dit zijn onze laatste uren als slaaf. Gedenk ze.
Vertel je nageslacht hoe zwaar dit was. We mogen dit nooit vergeten.
Zijn jullie zover?
Maak je reisvaardig.
Rooster vlees. Bak brood.
Eet, met slechts de bittere kruiden die we hier hebben.
Wees gereed voor vertrek.
Smeer bloed van je maaltijd op de deurpost. Vergeet dat niet.
Elke deur moet dat teken hebben. Het zal je beschermen.
En wacht dan.
Wacht.
Seti.
Seti, word wakker.
Mozes, broer van me. - Menerith.
Mijn zoon is ook gestorven.
Ik rouw met je.
Jij rouwt?
Was dit niet jouw werk?
Het was Gods werk.
Jij hebt 't afgedwongen.
Ramses zal jullie nu laten gaan.
Jullie God heeft gewonnen.
Ik vind jullie God erg wreed.
Jaren geleden liet de farao soldaten onze kinderen doden.
Ik was toen geen soldaat.
M'n zoon was er nog niet.
Waarom worden wij gestraft?
Ik doe wat God me opdraagt.
Als hij je opdroeg mij te doden, zou je het dan doen?
Zou je het doen?
De mannen en de vrouwen en de kinderen.
Met al hun schapen en rundvee.
Voor hun vertrek geven hun meesters goud en zilver aan hen.
Als dankbetoon voor vier eeuwen werken.
Menerith wil je niet zien. Hij rouwt nog om zijn zoon. Om mijn kleinzoon.
Ik ga niet doen of ik 't begrijp.
Soms denk ik dat ik niet meer weet wie je bent.
Misschien heb ik dat nooit geweten.
Ik weet alleen maar dat ik van je hou.
Jij bent ook m'n zoon.
Ik zal altijd van je blijven houden.
Zal ik je ooit weerzien?
Zal je God me jou ooit laten weerzien?
Het is zover. We vertrekken, haast je.
We vertrekken. We gaan nu. Vooruit, haast je.
Jij hebt ons hierheen geleid.
Toen hebben de Egyptenaren ons verraden.
Nu breng ik ze terug naar de enige plek waar ik heen kan.
De woestijn.
Wat is dit? Je schendt Jozefs graf. - Heiligschennis.
We zijn z'n stam. Hij hoort niet hier, maar bij ons.
Zorg dat ze doorlopen. De farao kan zich nog bedenken.
Volg Mozes.
Welke kant op, Mozes? Naar het Beloofde Land? Waar is dat?
Hoe komen we er?
Hoe lang doen we erover? - Waar moeten we van leven?
Daarheen.
Mijn zoon.
Mijn kleine jongen.
Heb jij je zoon ook verloren?
Nu weten we wie Mozes is.
Broeder.
Wie ben jij?
Vecht.
Keer terug en informeer de farao.
De farao.
Attentie.
Voorwaarts.
Vooruit.
Hier. We stoppen hier.
Idioot. - We zitten in de val.
Wat ben jij voor leider? - We gaan eraan.
Genoeg.
Mozes?
Herken je mijn stem?
Weet je wie ik ben?
Vertrouw je mij?
Dit is tovenarij. - Dat moet wel.
Of Gods werk.
Tovenarij, zeg ik je.
Omlaag. Het is onze enige uitweg.
Vooruit, voorwaarts.
Doorlopen, schiet op.
Ik kom eraan.
Niet bang zijn.
Doorlopen, vooruit. Loop door.
Blijf lopen, heb vertrouwen.
Haast je.
Bekommer je om de rest.
Het zijn slaven. Ze zijn ongewapend.
Grijp ze.
Doorlopen. Schiet op.
Vertrouw op God. Doorlopen. Niet achterom kijken.
Niet achterom kijken. Vertrouw op God en loop door.
Niet achterom kijken.
Vooruit.
Red jezelf, broer.
Laat alle wapens verzamelen. Misschien zijn ze nog nodig.
Iedereen viert feest.
Dus wat nu?
Ik weet het niet. - Waar gaan we nu heen?
Er is water nodig. We vinden vast wel een bron.
Maar daarna?
Nog een bron en eten als 't brood op is. - Wat gebeurt er met ons nu we vrij zijn?
We wachten tot God ons zegt naar het Beloofde Land te gaan.
Wat ga je doen?
Grasland zoeken en water en eten voor m'n gezin.
Alleen? - Waarom niet?
Nee, we blijven bij elkaar. - Omdat jij dat zegt?
Omdat God iets met ons voorheeft.
Daar achter jullie ligt Egypte. We kunnen niet terug.
Dus wordt 't de woestijn.
Er is volop brood, maar weinig water.
We hebben geen tenten. Geen beschutting tegen de koude nachten.
Jullie weten niks van de woestijn. Menigeen is er bang voor.
Ik was ook bang, maar ik heb erin leren leven en dat leren jullie ook.
Abraham was een nomade. Net als Izaak en Jacob.
De woestijn zit ons in het bloed.
Als iemand hier thuishoort, zijn wij 't wel.
De pas bevrijde slaven begonnen aan een heroïsche tocht...
geleid door een man die velen als buitenstaander zagen.
Elke stap voerde hen verder het onbekende in.
Blijf af. Moet hij z'n leven geven voor jou?
Jij bent degene die al onze levens op 't spel zet.
Wat moeten we dan? Terug naar Egypte en smeken weer slaaf te mogen zijn?
Overdag verschroeien we, 's nachts bevriezen we.
Hoeveel van ons zijn er straks nog over?
Niemand hoeft te sterven. Als ze maar werken.
Slaven hebben altijd een meester gehad.
Ze krommen hun rug, zolang hun meester hen kleedt...
en wat voedselresten toewerpt. - Ik wil geen slaaf meer zijn.
Gedraag je dan als een vrij man. Zorg voor jezelf.
En neem niets dat jou niet toebehoort.
Nog niet.
Hun kritiek is terecht.
Ik heb ze hier gebracht, maar weet niet hoe verder. Kunt U me dat zeggen?
Oké, laat 't me zelf maar uitzoeken.
Misschien betwijfelt U nu of ik wel slim of sterk genoeg ben.
Van mij hoeft 't niet. Ik heb er niet om gevraagd.
Ik Ben Wie Ik Ben. Wat betekent dat? Wat wilt U me laten zien?
Je broer is een bijzonder mens. Net zo bijzonder als jij.
God praat tegen hem. En hij praat tegen God.
Ik heb 't over je andere broer.
Die Mozes duikt op en zegt dat God hem heeft uitverkoren.
Aaron volgt hem blindelings en jij ook.
Zulke toewijding en jezelf wegcijferen voor een ander...
Dat zie je zelden. Zelfs bij broers en zussen.
Geloof je niet dat hij met God praat? - Wel dat hij dat gelooft.
En dat God met hem praat? - Dat gelooft hij ook.
Ook jij moet hem op z'n woord geloven. - We zagen God door hem dingen doen.
Was Aaron niet aan z'n zijde? - Ging jij ons niet voor de zee in?
God spreekt tot hem. Niet tot mij of tot Aaron.
Wie weet probeert Hij 't wel en luister je niet omdat Mozes ons heeft overtuigd...
dat hij de uitverkorene is. - Maar dat is hij ook.
Dat weten we allemaal.
Niet dan?
We weten dat hij dat beweert.
Een mes is sneller, maar gif werkt beter. En het allerbeste gif is jaloezie.
Kijk, een bron.
Het water is brak. Niet opdrinken.
Vreselijk, we creperen hier. Zo ver lopen. Waarvoor?
Het is ondrinkbaar. - Dit is gif.
Waarom doe je ons dit aan? Je zei dat er water was.
Creperen hadden we ook in Egypte kunnen doen.
Klopt, maar God verhoorde onze gebeden en bracht ons hier.
Om hier te sterven? - Denk je dat Hij dat wil?
Geen idee. Ik weet alleen dat m'n kinderen zieker zijn dan in Egypte.
Daar hadden ze nog water.
Hier ook. - Het is vergiftigd.
Mozes kent de woestijn. Hij voert ons naar drinkwater.
Naar een volgende bron? Hoelang is dat lopen? Dagen? Weken?
Hoe houden we 't zo lang vol?
Jullie kunnen hiervan drinken. - Hoe dan?
Het is goed.
Vergeef me. - Vraag Mozes niet om vergeving.
Vraag 't God. Twijfel je aan Mozes, dan twijfel je aan Hem. Nietwaar, zus?
Kom eens hier.
Daarginds.
Het gezin van Sikkaman.
Mozes, kom eens kijken.
Wie doet nou zoiets gruwelijks? - Amalekieten.
Om elke bron, elke dadelboom en elke rivierbedding...
wordt al sinds het begin der tijden gevochten.
Wij zullen moeten strijden voor hetgeen God wil dat we krijgen.
Waarom verlaat iemand de stam om alleen op pad te gaan?
Misschien twijfelde hij aan waar hij heen geleid werd.
Of aan wie hem erheen leidde.
Er dreigt niet alleen gevaar van buitenaf. Hier heb je ook vijanden.
Ik zal op je passen.
Ik heb Aaron. - Misschien.
Broers krijgen wel vaker ruzie, nietwaar?
Wees niet bezorgd. God zorgt voor ons.
Nietwaar, God?
Kijk nou. Kom kijken.
Er is voedsel voor iedereen. - Eet.
God zal elke dag geven wat jullie nodig hebben.
Niet meer en niet minder.
Ik zei: Hij stuurt elke dag wat je nodig hebt.
Wie hamstert, vertrouwt er niet op dat Hij woord houdt.
Geloof in Hem. Meer hoeven jullie niet te doen.
Dan zal Hij voor jullie zorgen en lijden we nooit meer honger.
Noch dorst.
Nu geloven ze vast in je. - Ik weet 't niet.
Straks klagen ze vast dat ze 't eten moeten oprapen.
Ik moet je iets laten zien. Kom mee.
Amalekieten. Dit moet ophouden. We moeten onze mensen beschermen.
Ik ben niet opgeleid tot soldaat. En Aaron evenmin.
Maar we moeten leren om te vechten. Wij allemaal.
Nee, niet zo. Eerst toeslaan en dan wegduiken.
Raap je zwaard op. - Nee.
Raap op.
God spleet de zee voor ons, omdat wij in Hem geloofden.
Hij stuurde voedsel en water toen we honger en dorst leden.
Nemen we de wapens op, dan zal Hij denken dat ons vertrouwen weg is.
Hoe heet je? - Jozua.
God vecht niet alle veldslagen voor ons. Was 't maar zo. Dat zou makkelijk zijn.
Dit keer moeten we 't zelf doen. - Iedereen.
Als de tijd komt, zal God ons helpen.
Door Hem dat beletten, beledig je Hem.
Er was eens een man wiens huis dreigde te overstromen.
Z'n buurman vertrok en zei: Ga mee.
Nee, zei hij. Ik wacht op Gods hulp.
Het water bleef stijgen.
Een man op een kameel riep: Spring achterop.
'Nee, ik wacht op Gods hulp.'
Het water steeg tot aan z'n dak.
Er kwam een boot langs. Hij weigerde in te stappen. 'Ik wacht op Gods hulp.'
Hij verdronk.
Hij was woest toen hij voor God stond.
Waarom hebt U me niet gered, vroeg hij.
God zei: Ik stuurde je de buurman, de kameel en de boot.
Wat wil je nog meer?
Ik doe wat je ons opdroeg. Vertrouwen op God.
Ik ga Hem niet beledigen. - Door jezelf en je volk te beschermen?
Laat hem maar. Hij denkt nog als een slaaf.
Als een slaaf geslagen wordt, smeekt hij: Niet meer slaan.
Handenwringend en met gekromde rug, al wordt hij doodgeslagen.
Elke vrij man...
die trots is op zichzelf, op z'n familie en op z'n stam...
die zegt: Raak me aan en je sterft.
Ik geloof dat er toch een soldaat in je schuilt.
Ze zijn er klaar voor.
We zijn klaar, ja. Eerst de Amalekieten en dan jij.
We mogen jouw leven niet riskeren.
Het jouwe evenmin. Ik weet wie hen moet aanvoeren.
We kunnen niet hun dorp innemen of hen frontaal aanvallen.
We moeten ons afvragen hoe zij ons zien.
Als ex-slaven die niet zullen vechten. - Precies.
Wat willen ze van ons? - Ons vee stelen...
alle mannen doden en de vrouwen tot slaaf maken.
Dat gebruiken we tegen hen.
Vandaag zijn er geen wonderen.
Vandaag stelt Hij ons op de proef.
Als we zee of rots willen splijten, dan moeten we dat zelf doen.
Hiermee.
Dat voelt vreemd aan, nietwaar?
We mochten vier eeuwen lang geen wapens dragen.
Ons niet verdedigen als iemand ons aanviel.
Dat alles verandert vandaag.
Jullie moeten nu de wonderen verrichten.
Jozua zal jullie aanvoeren. Ook hij heeft nooit slag geleverd.
De Amalekieten vechten om buit en slaven.
Wij vechten om ons recht op vrijheid.
Wij strijden voor een hoger doel.
En God is met ons.
Geef ons een zwaard.
We hebben genoeg soldaten. - Het is voor hen.
Met één zwaard hou je ze niet af. - We geven ons niet levend over.
We zullen niet hun bijvrouwen zijn. En onze kinderen niet hun slaven.
Wacht.
Ze hebben ons gezien. Rennen.
Daar zijn ze.
Kijk, ze zijn in de val gelokt.
Kijk.
Amalekieten.
Val aan. - Kom op.
Kom, weg hier.
Bent U tevreden?
Hebben we de test doorstaan?
Hoeveel beproevingen heeft u nog voor ons in petto?
We hebben gevochten en gewonnen.
Moeten we blijven vechten en winnen om te tonen dat we U waardig zijn?
Hoe vaak moeten we nog slag leveren om dat te bewijzen?
We hebben gewonnen.
Hij voerde ons naar de overwinning. - Met Aaron aan z'n zijde.
Mozes zei, hier gaan we de strijd aan. - Dat is waar.
Maar tot welke prijs? Hoeveel van die zeges kunnen we ons veroorloven?
Ik heb mijn man bedrogen.
En ik mijn vrouw.
Stop. Blijf staan.
Blijf staan. - Laat dat speeltje zakken.
Blijf staan, zei ik. - Ik zoek een man die Mozes heet.
Zippora.
Ik hoorde over ene Mozes die de farao en diens hele leger verslagen had.
Hij leidde z'n volk de woestijn in.
Kreeg het aan de stok met de Amalekieten.
Hij doodde ze en brandde hun dorp plat. Dat was jij.
De Mozes die trouwde met Zippora, dochter van Jethro...
die me lijkt te willen vergeten.
Nog slaven gemaakt? - Nee.
Jammer. Voor meer zijn Amalekieten niet goed.
Hoe heb je dat geflikt? Door die God van je? Die toen tot je sprak?
We danken alles aan Hem, ja.
Hij sprak toch tot je in de bergen? En toen in Egypte en nu is Hij hier ook?
Neem je Hem steeds mee?
Het is eerder zo dat Hij voortdurend bij ons is.
Hoe? Dat weet ik niet.
Hij is God van de bergen, van de slaven, van de vrije mensen en van de woestijn.
Hij lijkt overal te zijn.
Spreekt Hij nog altijd tot je? - Soms denk ik dat ik Hem hoor.
Maar ik geloof dat Hij wil dat ik alles zelf oplos, als ik dat kan.
Toch is Hij hier wel. Hij kijkt toe en luistert...
en laat merken dat als ik Hem echt nodig heb, Hij er voor me is.
Wie ga je nu te lijf? De Filistijnen? Die hebben 't ook verdiend.
Hopelijk niemand. Maar ik betwijfel of die wens uitkomt.
Waar ga je heen? Waar leid je ze naartoe?
Naar het land dat God ze beloofd heeft.
Maar eerst wil Hij iets van hen. Van mij.
Het heeft te maken met de woestijn. We moeten er iets zoeken.
Kan dat wel? Als je niet weet wat 't is?
Je was nog geen herder toen je bij me kwam. Je moest 't leren.
Maar je leerde snel.
De ontberingen, het gevaar, de eenzaamheid.
Ze doen niet altijd wat je zegt. Soms schoppen ze je.
Maar ze hebben niemand anders.
Je laat ze grazen en zorgt voor ze. Je beschermt ze tegen wolven.
Schapen klagen niet, vechten besluiten niet aan, spannen niet tegen je samen.
Ik heb iemand om me te beschermen.
Hij is de enige die ik vertrouw, naast m'n broer en zus.
Je kunt niemand vertrouwen.
Hij zou z'n leven voor me geven. - Vanavond misschien. Maar morgen?
Dingen veranderen. - Je eigen familie niet.
Ik heb je geleerd schapen te hoeden en hier te overleven. Luister.
Wat ziet de meute als jij ze leidt? Je rug.
Die vormt een groot en verleidelijk doelwit.
Je kunt niemand vertrouwen. Zelfs mij niet.
Zelfs jou niet? - Nou, mij dan. Misschien.
Ben ik duidelijk?
Je bent er nog niet.
Ondanks de houding die je jezelf aanmeet, moet je nog veel leren.
Denk je echt dat ze wil dat jij haar vergeet?
Volgens mij wil ze dat absoluut niet.
Dus jij bent het echt?
De Mozes wiens naam beroemd is in de hele woestijn.
En jij? Hoe is het jou vergaan?
Sinds m'n man me heeft weggestuurd?
Dat zijn je zonen.
Ze zijn oud genoeg om te vragen wie hun vader is.
Wat moet ik ze zeggen?
Dat hij niet slechts herder is, maar ook krijger en leider van een volk?
Dat we vanaf nu samen zullen zijn?
Ze zijn als kind ook op drift geraakt. Net als jij.
Wil je ze niet aan wal halen?
Zeggen hoeveel je van ze houdt?
Ik ben geen koning.
Ik ben herder. Dit is mijn kudde en die mag ik niet achterlaten.
Dan blijven we bij je. We gaan mee op je reis.
Onmogelijk. Dit vergt alles wat ik heb.
Elk uur van de dag en de nacht.
Wat is er? - Het is niks. Wees niet bezorgd.
Rustig maar.
Als je m'n moeder aan 't huilen maakt, vermoord ik je.
Dit is mijn zoon Gersom.
Z'n vader is ver weg. Op reis.
Een reis waarvan hij niet lijkt terug te keren.
Ging je maar met ons mee.
Dan hadden die jongens een vader en dan had zij een echtgenoot.
En dan had ik een...
En denk erom... Vertrouw niemand. Niemand.
Waarom straft God jou?
Hij neemt je Menerith af, doet je Jethro de rug toekeren...
en mij en je zonen.
Hoeveel zal Hij je nog afnemen?
Weegt wat je zoekt op tegen wat 't je kost?
Wilt U me alles afnemen? Is dat het?
Moet ik alles afstaan?
Een ander mag vrouw en kinderen hebben en ouders, maar ik niet.
Omdat U me hebt uitverkoren. Waarvoor?
Om te lijden? Om alleen te zijn?
Neem het maar. Neem alles maar. Moet ik me uitkleden?
Wilt U dat me niets rest dan die verantwoordelijkheid.
Terwijl U me niet zegt waarheen ik ze moet voeren en hoelang dat duurt.
Zo. Neem maar een ander. Ik heb hier niet om gevraagd.
Ik wil niet uitverkoren zijn. Ik wil leven zoals elk ander.
Ik wil m'n kinderen.
Zeg dan iets.
Geef me een antwoord. Een teken dat U er bent.
Alles in orde?
Was je verdwaald?
Ik was aan 't bidden.
Ik sprak tot God.
De bron is drooggevallen. Zeg ons waar we heen moeten.
Kom mee. - Er is talk nodig voor kaarsen.
En meer brandhout. En wolven hebben vannacht schapen gedood.
Naar beneden.
Hou hem vast.
Mozes, zorg dat hij me betaalt. - Ik heb betaald. Zij waren erbij.
Nee, hij heeft ze omgekocht om dat te zeggen.
Mozes, hij heeft m'n dochter zwanger gemaakt. Dwing hem te trouwen.
Ik heb nooit met haar geslapen. - Hij liegt.
Hij riep zichzelf uit tot onze bevelhebber. En nu is hij ook nog onze rechter.
M'n man heeft me weer geslagen. Zorg dat hij ophoudt.
Hoer.
Sloerie. - Laat haar los.
Ze is m'n vrouw.
Loslaten, zei ik.
Ophouden.
Wat hebben we gedaan?
Allemaal land van de Filistijnen.
We kunnen 't nog niet tegen ze opnemen. We nemen die andere route.
Hebben de Filistijnen dat gebouwd? - Nee, dat was een Egyptische tempel.
Hoe weet je dat? - Ik was toch ooit prins van Egypte.
Farao Aknatan zei dat er niet één god was voor Egypte...
en andere goden voor andere volkeren.
De Filistijnen hebben hem vast veroverd. - Hij is door de Egyptenaren vernietigd.
Als er inderdaad iets goddelijks is...
dan bestaat er slechts één almachtige god.
Maar als de mens vraagtekens zou zetten...
bij wat hem is wijsgemaakt sinds het begin der tijden...
waar zou hij dan verder nog vraagtekens bij zetten?
Eén god. Een bespottelijke gedachte.
Nee, er zijn evenveel goden als er mensen zijn.
Al is het maar om ons priesters werk te verschaffen.
Als er echt maar één God was...
Als Hij de wereld gemaakt had, en de zon en de maan en de sterren...
dan zou Hij overal zijn, nietwaar?
Dan was Hij God van woestijnen, steden én bergen.
Dan was Hij in de wind en de vlammen. En ook in je hart.
Dan heb je geen beeld van Hem nodig. Hij is overal.
Je kunt rondtrekken en toch bij hem zijn.
En als je vraagt naar zijn naam, is dat zijn antwoord.
Hij heeft geen naam nodig. Hij is wat Hij is. Eén God.
Niet een van de vele. Maar één.
De enige.
Gaan we nu onze eigen mensen doden?
Zijn we zo diep gezonken?
Heb ik ze hierheen geleid om elkaar af te maken?
'Wij' hebben ze geleid. Aaron en ik ook. - Natuurlijk. Sorry.
Zonder jullie tweeën...
Dus wat nu?
We sporen de dader op en straffen hem. - In het openbaar.
Mee eens?
Als dit onbestraft blijft, leidt elke ruzie tot moord.
Ik weet wie hem gedood heeft. Ik geef je zijn naam.
Eliëzer zag hoe hij z'n lammeren stal en ze vochten. Izaak zwoer wraak.
Klopt, ik zwoer hem te doden, maar ik heb 't niet gedaan.
Kan iemand bewijzen dat hij hem gedood heeft? En 't lijk verstopte?
Nee, maar... - Laat hem dan gaan.
Ik zei, laat hem gaan.
Zonder bewijs geen straf. - Geef hem ons.
We zijn geen woeste meute. We zijn een stam, een volk, een natie.
We willen geen blinde wraak, maar gerechtigheid.
Dus laat je die moordenaar lopen?
Hij heeft gelijk. - Dat is onrecht.
Ik zeg 't nogmaals: Heeft iemand het bewijs?
Iemand hier?
Laat hem vrij. - Ik heb ze samen gezien.
Ze hadden ruzie. Onderweg naar waar 't lijk lag.
Jullie weten dat ik 't niet gedaan heb.
Alsjeblieft, nee. Ik was het niet.
Nou, Mozes? - Durf je niet?
Wat ben jij voor leider? - Nee, dit is verkeerd.
Wreek bloed met bloed. Zo is 't toch?
Dit maakt ons ook tot moordenaars.
Jij hebt je oordeel geveld. Nu is 't haar beurt.
Nog niet. - Hij moet sterven.
Je hebt geen keus.
Kom mee.
Ik heb ooit iemand vermoord. En het lijk verborgen.
Maar geen lijk blijft lang verborgen.
Ook al vindt niemand het, toch komt het 's nachts bij je langs.
Ik kan 't mezelf nooit vergeven. Ook al had ik een goede reden voor m'n daad.
Soms denk ik dat God me daarvoor laat boeten.
En komt er bij jou 's nachts ook een geest langs?
Met zo'n vragende blik.
Wat gaf jou het recht om mij het leven af te nemen dat God mij schonk?
Arm kind.
M'n arme, arme kind.
Jij.
Dat jij 't moest zijn.
Ik schaam me zo.
Ik wilde je slechts dienen.
Jij... - Ik was bang voor je woede.
Voor wat je van me zou denken. Nu ik zo zwak blijk.
Voor jou doodde ik die man in Egypte.
Om jou en je vrouw te beschermen. - Ik weet het.
En een andere man stierf, omdat jij wilde slapen met zijn vrouw?
M'n vijanden wachten tot ik één teken van zwakte toon.
Tot ik een van m'n naasten ontzie. Dan slaan ze toe.
En als ik neerval, is alles voor niets geweest.
Wees haar dan genadig.
Zonder dat het volk uiteenvalt? Ze willen dat ik met jullie een voorbeeld stel.
Zeg dat je me vergeeft.
Alleen God kan vergeven.
Maar ik werd gedreven door angst en woede.
Dat snap ik beter dan wie ook op aarde.
Neem hem mee.
Waarom?
Waarom neemt U me hem ook af?
Waarom?
Geef nou eens antwoord.
Keer U niet tegen mij. Waag 't niet. Ik ben Mozes.
Zeg me welke regels ik ze moet bijbrengen.
De regels om na te leven.
Maar laat ze van U komen en niet van mij. Alstublieft, zeg iets.
Kom tot Mij.
Dan krijg je de antwoorden die je al zo lang zoekt.
Wanneer gaan we naar het land dat U ons beloofde?
En hoe komen we daar?
Hierheen wou Ik dat je ze leidde.
Luister naar mijn stem.
God heeft weer tot me gesproken. Hij doet ons een aanbod.
In plaats van slaven zonder thuis...
worden we een natie van priesters en heiligen. Een bijzonder land.
Mits we zijn wetten naleven en alleen Hem aanbidden.
Zullen we ja zeggen? Nou?
Jullie vroegen me om gerechtigheid en die zocht ik hier in plaats van daar.
Aanvaarden jullie Gods aanbod?
Hoe groot z'n toorn ook is als we niet slagen?
Jij, broer, wordt de eerste priester. Als je akkoord gaat.
Ga je akkoord? - Ja.
Hoelang moeten we wachten?
Dit is het moment.
Zijn wij Mozes' onderdanen?
Is hij nu onze farao?
Mogen we niks doen zonder zijn toestemming?
Al is 't zijn God, dan is het nog niet de onze.
Heeft die God tot een van ons gesproken? Heeft iemand Hem gezien?
We hebben iets beloofd, ja. Maar niet uit vrije wil.
Hij dwong ons in te stemmen.
Niemand heeft die God gezien. Het is niet onze God.
Ze hebben twee veldslagen gewonnen. - Horen ze niet te feesten?
Mozes praat alsof uitverkoren zijn een vloek is en geen beloning.
Waarom feesten we niet? Dat verdienen we toch?
We moeten wachten.
Ik hou van onze broer.
Maar soms als hij naar je kijkt, zelfs naar jou...
ziet hij in feite nog een slaaf.
Hij gaf mij de leiding. - Doe 't dan.
Zolang hij weg is, ben ik de aanvoerder.
Voer dan aan.
We willen een symbool. - Een teken dat ze Gods volk zijn.
Jubel hem toe.
Ons kalf.
Ontsteek een vuur.
Feest met ons mee.
We hadden iets beloofd.
Morgen. Morgen brengen we een offer aan Ik Ben Wie Ik Ben.
Aaron.
We hadden een afspraak met God. We hadden Hem iets beloofd.
We zouden geen ander aanbidden dan Hem.
Waarom, Aaron? Waarom?
Waarom heb je dit gedaan?
De mensen waren bang. Ze maakten een afgodsbeeld.
En dat liet jij toe?
Terwijl hij hen had uitverkoren om een voorbeeld te zijn?
Terwijl hij jou had uitgekozen als zijn priester.
Jij had beloofd...
Jij had het beloofd. En jij had ook.
Jij bent niet onze leider. - Je bent te strikt.
Die God toont zich niet. - Hij verstopt zich voor ons.
Hij houdt te veel van geboden. - Laat ons onze eigen geboden maken.
Zijn tien geboden te veel? - Het zijn onze geboden niet.
Al was dat zo... Hebben wij die regels niet nodig?
We willen jouw God en je geboden niet. - Ze zijn niet van ons.
Wie kiest er voor God?
En wie kiest daarvoor?
Ik kom bij jou. - Ik ga daarheen.
Broer.
Zus.
Niet mijn zoon.
Wat doen we met de gevangenen?
Geen genade. Dood ze allemaal.
Het is Gods wil.
Ik moest dit doen. Anders had God ons laten boeten.
Zal hij ons vergeven? - Zo niet, dan mag hij mij ook doden.
Neem je volk en ga heen.
Ze hebben hun belofte gebroken.
Willen jullie God een nieuwe belofte doen?
Willen jullie zijn wetten naleven?
Weten jullie het zeker? Echt waar?
Hoort U dat? Ze zeggen ja. Ze zeggen weer ja.
Ik heb een plek voor hen. Een land vol melk en honing.
Maar ze moeten erheen gaan zonder mij.
Nee. - Ik zeg ja.
Ik zeg nee. Ze hebben U nodig. Ik heb U nodig.
Ze hebben uw wetten nodig.
Dood me.
Kom tot mij, Mozes.
God heeft zijn wetten in steen gekerfd zodat we ze voor altijd hebben.
Vereer geen god dan de enige, ware God.
Maak geen beeltenis van God en gebruik zijn naam niet ijdel.
Heilig de zevende dag. Voor Hem.
Eer je vader en je moeder.
Bega geen moord.
Pleeg geen overspel.
Steel niet.
Leg geen valse getuigenis af. - Ik heb ze gezien.
Wees niet jaloers op wat een ander bezit.
Stem hier niet lichtvaardig mee in. Jullie hebben Gods macht gezien.
Als jullie tekortschieten straft Hij niet alleen jullie...
maar ook jullie kinderen...
en jullie kindskinderen.
Waar gaan we heen? - Naar 't land dat God ons heeft beloofd.
Hoelang zijn we onderweg? - Tot God vindt dat we klaar zijn.
Nu volgden veertig jaren vol strijd, gevaar en ontbering.
De haveloze groep oud-slaven ging op weg om een volk te worden.
Al mocht Mozes het Beloofde Land niet binnengaan...
hij mocht 't wel zien voor hij stierf..
Hij werd erbuiten begraven. Waar is onbekend.